Mijn eerste artikel staat online! In dit artikel heb ik beschreven wat er nodig is om Art-Based Learning, een kunstkijkmethode, toe te kunnen passen in de ambulante oncologische palliatieve zorg context (hele mond vol!). Wat zijn de behoeften van de mensen voor wie we dit willen organiseren? Hoe ervaren zij Art-Based Learning überhaupt? En welke aanbevelingen kunnen we doen op basis hiervan?

Dit heb ik onderzocht door mensen met een ongeneeslijke vorm van kanker een Art-Based Learning sessie te laten ervaren, begeleid door Famke Sinninghe Damsté in het ziekenhuis en Roumayne Schepers online, en hen daarna hierover te interviewen. Een van de meest interessante bevindingen, al zeg ik het zelf, is dat het ziekenhuis een prima omgeving lijkt te zijn voor kunstkijken, en dat het misschien zelfs van toegevoegde waarde kan zijn. Zoals een deelnemer zei:

"Dat het niet in een museum hoeft. Het mag, het mag op die plek, en dan waar, waar er van alles gebeurd. Waar mensen ook met hele verschillende emoties binnenkomen natuurlijk. Die geven om de gezondheid van hunzelf, of hun dierbaren [...] Dat vind ik mooi."

Benieuwd naar alle bevindingen? Je kunt het hele stuk lezen hier lezen. Let op: het artikel is in het Engels geschreven!

‍En ik zeg wel 'mijn' artikel, maar achter de woorden die ik op papier heb gezet zit een enorme, onmisbare bijdrage van alle andere auteurs. Dus enorm bedankt, Shailoh (R.E.S.) Phillips 🟥, Fabiola Camuti (she/her), Jeroen Lutters, Michael Scherer-Rath, Gerben Westerhof 🟥, Famke Sinninghe Damsté, Roumayne Schepers, Silvia Russel, Hanneke van Laarhoven, zonder jullie was deze publicatie niet tot stand gekomen!